Een uitslag met goed en slecht nieuws

‘’Wil je eerst het goede nieuws of eerst het slechte nieuws?’’
Eén van de vragen die je kan krijgen, een vraag waar je eigenlijk helemaal niks van kunt verwachten. Het leven is goed en slecht nieuws, geef mij gewoon geen keuze. Ik hoor dan liever ‘’dit is nu de situatie’’.
Na al veel voor onderzoek wist ik ongeveer wat me te wachten stond, en ook al wat het zou kunnen betekenen voor mij. En wat de meerdere klachten van endometriose met je lichaam doet. 

De woorden; je hebt wel degelijk endometriose, maar nog niet in een hogere graad, was dan het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat het een combinatie is van endometriose en adenomyose. En dan denk je even te hebben gelezen over een van de onbekende termen die je nog niet kende, en komt er nog een bij. Adenomyose is een vorm van endometriose die ook wel endometriosis interna wordt genoemd. Deze vorm van endometriose bevindt zich in de wand van de baarmoeder, tussen het spierweefsel. Dit betekent dus dat het niet zomaar weg gehaald kan worden, behalve als je er voor kiest volledig je baarmoeder weg te laten halen. Dit zou dan ook de meest gezonde optie zijn voor mij en dit doet mij veel verdriet. Los van de chronische klachten die hier bij komen kijken, die enorm schommelen. Moet ik er dus nu zorgvuldig mee om gaan en mijn toekomst plannen. Kindjes maken zit er misschien niet meer in, en ongesteld worden daar moet ik direct mee stoppen. Laten we zeggen dat ik ‘’allergisch ben voor mijn eigen ongesteldheid’’.

Ik liep weg met een papiertje, waar alles op uitgetekend stond wat zichtbaar was op de inwendige echo met een lijstje van aanpassingen die ik moest gaan maken.
Het is niet erg om je dieet aan te passen en soms wat extra stappen zetten voor je gezondheid, maar in dit geval moet je dus serieuze keuzes gaan maken. Dat ik misschien geen kinderen kan krijgen, daar heb ik nooit echt over nagedacht, en ineens neemt het heel veel plek in beslag. Ik ben nog jong en keek er naar uit om gewoon spontaan zwanger te worden met mijn geliefde. Nu zijn de opmerkingen ‘’misschien moet je alvast je eitjes laten invriezen’’ ineens een investerende gedachte.
Ik eet geen rood vlees, lactose, gluten, cafeïne en glucose. Ik zeg wel ‘’ik eet geen’’ maar ik doe mijn best, soms eet ik per ongeluk eens wat als ik niet goed genoeg heb gekeken wat er op mijn bord ligt tijdens de lunch op kantoor. Ik slik serrapeptase, wat bewezen is te helpen bij het proces van genezen, het helpt remmen van ontstekingen en het opruimen van littekenweefsel.
Helaas roddelen ze ook in de dokterswereld dat het helemaal niet helpt, maar ik lees van vrouwen met dezelfde klachten dat het pijn verminderd en daar ga ik dus ook vanuit. Ook supplementen zoals zink en magnesium zijn nu mijn dagelijkse toevoegingen, dit ondersteund ook deels de chronische pijn. Dit zijn ook algemene tips voor vrouwen met ongesteldheidsklachten.
Hoe rustiger mijn baarmoeder en mijn darmen zijn, hoe minder klachten ik heb.

Ik was 11 juli in het ziekenhuis in Den Haag en sindsdien ben ik als persoon veranderd. Ik neem nieuwe taken mee naar huis en de woorden ”het is jouw lichaam, jij bepaald hoeveel je aankunt” waren heel belangrijk voor mij. Sinds deze maand heb ik maar 5 dagen echt plat thuis gelegen van de pijn, dat is al een stuk minder dan voorheen. Ze zeggen dus dat maar een klein percentage van de vrouwen wereldwijd dit heeft. Maar ik geloof dat het percentage hoger is en dat er nog niet genoeg kennis over is. Daarom blijf ik onderzoek doen en hoop ik ook dat hierdoor steeds meer vrouwen informatie terug kunnen vinden en erover spreken. Ik herhaal voor jezelf dat je er mee moet leren leven, het heeft wel degelijk invloed op je leven, dus ook in je dagelijkse activiteiten. Ervoor openstaan en erover te praten helpt enorm met liefde voor mezelf, en dat doe ik dan ook graag in contact met de vrouwen die dezelfde steun en tips nodig hebben als ik.