Onze feministische beldate met Robin Ramos

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. De feministen 4.0. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij stellen je ze voor in onze reeks: De feministische beldate!

Robin Ramos is momenteel één van de finalisten die de nieuwe ambassadeur van Youth Pride NL kan worden. Robin houdt zich bezig met onder andere video’s maken voor goede doelen, een eigen activistische kledinglijn en een stem geven aan de LGBTQ+ community!

The TittyMag: Wat voor werk doe je precies?

Robin Ramos: Ik ben een filmstudent. Ik maak autonome films, video’s voor goede doelen en politieke organisaties. Verder ben ik druk met creatieve projecten zoals een activistische kledinglijn: Revolt. Ook informeer ik dagelijks mensen op intersectionele wijze over maatschappelijke problematieken via mijn social media.

TTM: Wat is jouw missie?

RR: In essentie wil ik dat dromen van kinderen niet verloren gaan. Dat zij worden geaccepteerd voor wie ze zijn. Als zwart en queer persoon heb ik veel tegenslagen gehad in mijn leven en heb ik ervaren hoe het is om niet geaccepteerd te worden, ik heb moeten vechten voor mijn bestaansrecht. Laat staan mijn dromen. Ik wil graag mensen van kleur en transgenders een stem geven binnen organisaties zoals Youth Pride en Amsterdam Pride, omdat ik merk dat er ook daar veel dromen verloren gaan. Grote, witte organisaties als deze hebben veel invloed op de representatie van LHBTQ+ mensen en dat heeft vele gevolgen voor onze veiligheid en gevoel van inclusiviteit. Dus ik wil me hard maken voor een Pride die inclusief is en die veiligheid biedt voor iedereen uit de LHBTQ+ gemeenschap.

Ik wil ik een stem vertegenwoordigen, die onconventioneel is: ik wil mezelf kunnen zijn zonder me te moeten houden aan witte sociale gedragsnormen. En nog steeds een voorbeeld figuur kunnen zijn voor iedereen uit onze gemeenschap. Zo kaart ik onder andere problemen aan als racisme, haat tegen femmes, de Islam en trans personen. Juist nu is het belangrijk om een Youth Pride Ambassadeur te hebben die uit liefde zegt: “No more bullshit.”

TTM: Waar staan wij met feminisme anno 2020?

RR: Als ik kijk naar feminisme, dan merk ik dat er weinig bewustzijn is van de relevantie en intersecties ervan.

Ik hoor dit vooral terug komen bij witte homoseksuele jongens. Zij zeggen bijvoorbeeld dat lesbiennes het beter hebben op basis van hand in hand op straat kunnen lopen. Wat vergeten wordt is dat vrouwen in de maatschappij nog altijd als minderwaardig aan de man worden behandeld. Kijk naar de representatie in de politiek en de gemiddelde uitbetaling op werk. Er bestaan er ook zwarte lesbiennes, islamitische lesbiennes, waar blijft de erkenning van hun strijd? Het verbaast mij echter niet dat er door deze groep zulk soort uitspraken worden gedaan, omdat witte, mannelijke, homoseksuele jongens onder de witte cis man staan als het gaat over privilege.

TTM: En waar staat de LHBTQ+ community anno 2020?

RR: Als ik kijk naar de LHBTQ+ problematiek dan weet het grote publiek toch te weinig hierover. Mensen weten wat lesbisch, homoseksueel en transgender betekent, maar vanaf de Q valt het tegen. Het grote publiek lijkt niet te weten wat er vanaf de Q in en buiten het spectrum allemaal plaatsvindt. En ook niet wat het inhoudt. Veel gender identiteiten bestaan al duizenden jaren, maar zijn vervaagd door westers kolonialisme. Het is erg treurig dat deze tot nu toe niet als zodanig erkend worden in ons onderwijssysteem. Heteroseksualiteit wordt nog steeds gezien als de norm en daar wil ik verandering in brengen door representatie te zijn.

TTM: Wat wil jij gaan doen als je gekozen wordt als nieuwe Youth Pride ambassadeur?

RR: Ik wil vooral veel gaan samenwerken met mensen uit verschillende (gemarginaliseerde) communities om de Pride zo inclusief mogelijk te maken. Zo wil ik samen na denken over hoe we al deze verschillende mensen uit het LHBTQ+ spectrum een plek kunnen geven, en zo ook de doorstroom van gemarginaliseerde groeperingen naar Amsterdam Pride te bevorderen. Amsterdam Pride viert dat je mag zijn wie je bent en je mag handelen naar je seksuele identiteit. Het zou daarom de norm moeten zijn dat we gemarginaliseerden uit onze gemeenschap steunen in plaats van vergeten te includeren.

We leven in een vrij tolerant land, maar we moeten kritisch blijven, zodat we de pijn die er nog is niet vergeten.

Als je meer wilt zien van Robin, klik dan hier!