Want wanneer ik het het meest nodig heb, laat het me in de steek

Tijd, wat is dat eigenlijk? Het is wat de klok aangeeft, de stand van de zon, totdat Einstein het meetbaar maakte door middel van klokken en iets waar we al vanaf het begin van mensheid mee bezig zijn. Tijd is waar we ons allemaal zó streng aanhouden dat je er bijna bang van wordt.

“Op tijd komen op je eerste werkdag. Want er is niets ergers dan te laat komen!” Maar waarom? Ik vraag me altijd af hoe de wereld zou zijn als de tijd niet zo belangrijk zou zijn. Nu loop ik sneller naar het busstation om bijtijds op stage te komen. Ik fiets harder om de trein eerder te halen zodat ik mijn vriend langer kan zien. Ik haast me naar de tram om sneller bij mijn vrienden te zijn. En ik ga vroeg naar bed om de volgende ochtend uitgerust wakker te worden.

Waarom doe ik dit allemaal? Omdat ik het belangrijk vind om op tijd te zijn, want ik haat te laat komen. Ik wil graag genoeg tijd met mijn vrienden en familie door brengen, want voor je het weet is het te laat. Maar ik kan niet altijd vroeg zijn, of mijn tijd perfect verdelen. Soms heeft elke tram, bus of trein vertraging en soms moet ik nog een uur wachten omdat ik veel te vroeg ben. Ik heb het idee dat de tijd mij soms haat. Want wanneer ik het het meest nodig heb, laat het me in de steek.

Als het helemaal niet zo belangrijk zou zijn, als wij niet zo streng volgens onze klokken zouden leven, denk ik dat de wereld veel rustiger zou zijn. Geen deadlines, geen belangrijke afspraken. “Het komt allemaal wel, we hebben alle tijd.” zou geen uitspraak meer zijn, maar een feit.

Voor nu houd ik me nog streng aan de tijd. Ik check elke seconde of de trein er al aankomt en het liefst plan ik alles al in tot en met volgend jaar. Misschien maak ik het voor mezelf te ingewikkeld en valt het allemaal wel mee. Aan de ene kant geeft tijd mij rust, maar aan de andere kant wakkert het een storm aan in mijn hoofd.