“Ik krijg meestal direct de vraag of het omkeerbaar is.”

Lisa heeft er voor gekozen om zich jong te laten steriliseren. Ze wist al vroeg dat zij nooit kinderen zou willen krijgen en het leek haar de meest betrouwbare methode van anticonceptie. Wij vroegen haar hoe zij terugkijkt op haar beslissing en hoe zij omgaat met de verbazing van anderen. In hoeverre voelt ze zich uniek en wat doet dit met haar?   

TheTittyMag: Wanneer heb je ervoor gekozen om je te laten steriliseren?

Lisa: Definitief heb ik ervoor gekozen om mij te laten steriliseren op m’n 27ste, en op mijn 28ste was de ingreep. Maar ik dacht er al veel langer over na. Op mijn 21ste heb ik mijn toenmalige huisarts gevraagd om mijn sterilisatiewens zwart-op-wit in mijn medisch dossier te zetten, zodat het niet zou worden afgedaan als een bevlieging wanneer ik er later weer over zou beginnen.

TTM: Waarom heb je hiervoor gekozen?

L: Omdat ik zeker weet dat ik nooit kinderen wil. En het is natuurlijk een mooie bijkomstigheid dat ik geen hormonale troep in mijn lichaam hoef te gooien.

TTM: Was het een moeilijke beslissing voor jou?

L: Ja en nee. De beslissing op zich was niet moeilijk, maar op het moment dat ik het traject ervoor inging bij de huisarts en daarna de gynaecoloog en een verplicht gesprek met een psycholoog etcetera, kreeg ik een nieuwe partner die erg tegen was omdat hij zelf graag een kind met mij wilde. Dus uiteindelijk heb ik de operatie nog een jaar uitgesteld om hem aan het idee te laten wennen.

TTM: Ben je er open over tegenover anderen?

L: Dat hangt ervan af. Het is geen geheim of zo, maar als ik in een gesprek zeg dat ik geen kinderen wil en mensen reageren met ‘wacht maar, je bent nog zo jong, die biologische klok komt nog wel’ of ‘ik moest tot mijn 35ste ook niks van kinderen hebben en ben nu zielsgelukkig met mijn drieling’ dan vertel ik het meestal niet. Maar als het een open gesprek is met mensen die geïnteresseerd reageren en die bijvoorbeeld vragen hoe zeker ik ervan ben dat ik geen kinderen wil, dan zeg ik het wel.

TTM: Hoe reageren de meeste mensen in jouw omgeving erop wanneer je hen vertelt dat je je hebt laten steriliseren?

L: Geschrokken. Ze vinden het erg jong om zo’n drastische beslissing te nemen. Ik krijg meestal direct de vraag of het omkeerbaar is. Terwijl iemand van mijn leeftijd die een kind krijgt op z’n 28ste niks geks is, en die beslissing is ook onomkeerbaar.

TTM: Hoe komt dat denk je?

L: Ik denk dat geen kinderen willen voor veel mensen onvoorstelbaar is, omdat de meeste mensen zelf wel een kinderwens hebben, of geen idee hebben wat ze met hun leven aan zouden moeten als ze geen kinderen zouden hebben.

TTM: Voel jij je uniek door het feit dat jij je hebt laten steriliseren?

L: Ik voel me wel uniek ja, want ik ken niemand anders die zich jong heeft laten steriliseren.

 TTM: Is dat dan een positief gevoel of vind je het soms moeilijk om hierin uniek te zijn?

 L: Voor mezelf is het een positief gevoel, want ik kan nu gezellig onbeschermd seks hebben met mijn vaste partner zonder dat ik actief bezig hoef te zijn een ongewenste zwangerschap te voorkomen. Geen hormonale anticonceptie hoeven gebruiken vind ik ook prettig. Ik word meer gek van de mening van anderen over het ‘geen kinderen willen’ en niet zozeer over het feit dat ik gesteriliseerd ben. Mensen blijven toch een beetje reageren alsof er wel iets heel erg mis gegaan moet zijn in je jeugd als je kinderen niet beschouwt als zaligmakende wondertjes.<