Hoe Animal Crossing mij door quarantaine heen sleept

Je vrienden bezoeken, vissen vangen of de planten water geven. We blijven momenteel allemaal zoveel mogelijk binnen. Natuurlijk kunnen we een rondje lopen door de wijk, maar picknicken in het Vondelpark zit er voorlopig niet in. Daarom speel ik sinds een aantal weken Animal Crossing, het Nintendo-spel dat mij (en vele anderen) door deze periode van zelfisolatie heen sleept.

In de nieuwste editie van het spel, New Horizons, reis je af naar een onbewoond eiland om daar te genieten van een leven vol vrijheid. Je kunt onder andere je personage aankleden naar je eigen smaak, je huis decoreren, meubels bouwen, tuinieren en vissen. En dus naar buiten wanneer je wil, voor wat je maar wil. Iets wat tegenwoordig helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is.
Helaas heb ik niet de betaalde versie van Animal Crossing, máár de gratis variant voor op je telefoon is (denk ik) net zo vermakelijk en effectief. Wat dit spel zo leuk maakt (naast de hoge schattigheidsfactor), is namelijk dat je heel even in een droomwereld kunt stappen. Wanneer ik de app open denk ik niet aan de buitenwereld en hoe ik daar nu niet kan zijn. Ik ben alleen bezig met mijn camping gezelliger maken en het bewonderen van de leuke outfits van mijn vrienden.
Dat is iets wat we momenteel allemaal goed kunnen gebruiken, die deur naar een mooier heden.
Een heden met bloesembomen, veel dieren en vooral heel even geen stress.

De simpelheid van Animal Crossing brengt enorm veel rust met zich mee. Zeker in een periode als deze, waarin het slechte nieuws constant om je oren vliegt. In het spel is er, net als in het echte leven, een ochtend, middag en avond. Nu tijd eigenlijk een heel raar concept is geworden, vind ik dat extra fijn. Het is bijna alsof je een echt ritme hebt. ’s Avonds ga je slapen en overdag kun je bijvoorbeeld je vrienden bezoeken. Er is geen chatfunctie, maar het idee van in dezelfde ‘ruimte’ zijn voelt tegenwoordig al heel speciaal. Je kunt de ander in ieder geval toch even een appje sturen over hoe leuk ze er vandaag uitziet. Want zelfs virtueel is het fijn om dat af en toe te horen. We zijn digitaal nu, ironisch genoeg, dichter bij de mensen die we liefhebben.

Maar behalve voor de ontspanning, wordt het spel ook gebruikt om statements uit te dragen. Bijvoorbeeld in Hong Kong, waar verschillende activisten een politieke boodschap deelden door middel van gezichtsmaskers en virtuele protestborden. Activisme gaat gewoon door, ook en misschien wel juist, in tijden van corona.

Ik denk dat dit spel een goede manier is om jezelf tot rust te brengen als je het gevoel hebt dat de muren op je afkomen. Je kunt je er helemaal in laten gaan en tegelijk gebeurt er eigenlijk vrij weinig. Soms is het fijn dat je gewoon even kunt genieten van het wateren van je tulpen. Niets meer en niets minder. Er gebeurt buiten al genoeg.