Honderd titties geleden..  

Honderd titties geleden zei ik tegen Cath, beter bekend als mama-tit,: “Ik weet niet of ik wel een feminist ben. Ik heb het idee dat feminisme juist bestempeld dat we zo verschillen van mannen.

By Lotte Dale

Een week later zaten we met de bekendste mannen-man, Maxim Hartman, in een café. “Waarom wij een nieuwsbrief alleen voor vrouwen gingen starten?”, wilde hij weten. “Omdat feminisme zo’n vies woord lijkt, zoiets waar je niet mee geassocieerd wil worden terwijl over de ideeën de meeste vrouwen het wel eens zijn.”

Ik kan me nu niet meer voorstellen dat ik zou zeggen dat ik geen feminist ben. Of dat veel vrouwen feminisme een vies woord vinden. Of het nog steeds alleen associëren met okselhaar en baas in eigen buik. Maar honderd titties geleden was er geen women’s march, geen #metoo movement en stond body positivity nog niet zo in de schijnwerpers.

Van alle ontwikkelingen die we in de wereld zien zijn we er vast met veel niet echt blij, regeringen worden conservatiever, het klimaat holt achteruit, maar de gesprekken die we voerden toen we met de titty begonnen, zijn zo onwijs veranderd. De strijd is niet gestreden, helemaal niet zelfs, maar de ideeën zijn de massa niet meer onbekend. En alle negatieve dingen die we hebben zien gebeuren, zoals president donald trump heeft er wel voor gezorgd dat wij als vrouwen de handen in één hebben geslagen. We ons durven te verzetten, uit te spreken tegen wat er niet klopt in de wereld. Durven te kiezen voor ons zelf.

Misschien is het nog maar een heel klein beetje, pas één stapje in de goede richting, maar hoe heerlijk is het om die saamhorigheid te voelen? De dagelijkse beslommeringen van andere vrouwen te lezen en te denken: ‘oh, ik ben niet alleen’. Om de vrijheid te voelen je uit te spreken, te weten dat je wel serieus genomen wordt?

Ik vind het heel cool om te bedenken dat alle vrouwen op deze wereld in de tijd van 100 titties al zoveel hebben veranderd. En hopelijk hebben we daar een beetje aan bij kunnen dragen door onze hersenspinsels met jullie te delen. En daarom is de vraag denk ik nu aan jou, die dit leest.

Wat kunnen we vertellen, bespreken, uitzoeken, doen om nog een stap verder te komen? Wat hebben wij als vrouwen nodig om voorbij de movements te gaan en het gedachtegoed van #metoo, the women’s march, body positivity, van feminisme echt een onderdeel te laten zijn van onze maatschappij?

Titty-vrouwen, Ik wil jullie horen!