Kunstverhalen #8: Youssra Dahri

Moest je huilen, lachen of raakte je er compleet van in de war? Wat was jouw gevoel bij dat ene kunstwerk dat maar in je hoofd bleef hangen?

Een kunstwerk kan veel met je doen. Het laat je soms opnieuw kijken naar een onderwerp, de geschiedenis of zelfs de toekomst. Kunst heeft altijd een grote rol gespeeld in de samenleving.
We kunnen door middel van kunst anders kijken naar onze omgeving en situatie. Het is een mooie manier om emoties te verwerken, nieuwe inzichten te krijgen of iemand uit te dagen om anders te denken. Daarom vragen wij naar het favoriete werk van krachtige voorlopers en opvallende spraakmakers. De komende weken introduceren we het TittyMag-team. Deze keer spreken we met onze columnist Youssra Dahri.

Wat doet kunst met jou?

“Ik kan al mijn gevoelens kwijt in kunst. Als ik naar een kunstwerk kijk, kan ik zelf bepalen wat ik zie en welke emotie ik daarbij plaats. Daarom is het voor mij ook een vorm van vrijheid; en dat is voor mij een belangrijke waarde in alle aspecten van het dagelijks leven.”

Kun je je eerste ervaring met kunst nog herinneren?

“Op de basisschool gingen we vaak naar musea in Amsterdam, maar in die tijd had ik eigenlijk geen connectie met kunst zoals ik die nu heb. Ik heb hier in mijn opvoeding ook weinig van meegekregen, dus ik vond het altijd moeilijk om er iets van te vinden.

Pas op latere leeftijd begon mijn interesse, door de tv-serie Reign, te groeien. Ik heb toen zelfs besloten om naar Londen te reizen om me te verdiepen in de geschiedenis van de stad. Daar ben ik naar het Tate Modern geweest, waar een kunstwerk stond dat ontzettend veel indruk op mij heeft gemaakt. Het was een immense fontein met verschillende standbeelden erop.”

Wat is jouw favoriete kunstwerk?

“Dat is die fontein in het Tate Modern: ‘Fons Americanus’ van Kara Walker. Het werk gaat over het slavernijverleden van Europa en toen ik het zag, voelde ik eigenlijk voor de eerste keer écht iets bij een kunstwerk.
Het werk heeft me geleerd om op een andere manier naar kunst te kijken. Eerst forceerde ik mezelf om de omschrijvingen te lezen om erachter te komen wat het moest betekenen, maar bij Fons Americanus gaf ik ging ik eerst zelf nadenken. Je kunt er als kijker zelf een interpretatie aan geven; en dat is denk ik de kunst van kunst.”

Je schrijft zelf ook regelmatig voor The TittyMag. Welk gevoel wil jij daarmee opwekken bij anderen?

“Vrijheid. Zoals ik al eerder zei, is dat voor mij de belangrijkste waarde in het leven. Door middel van het schrijven over wat ik zelf momenteel meemaak – het vrijvechten uit een onderdrukkend construct – wil ik anderen inspireren. Het is namelijk mogelijk om vrij te zijn, maar je moet wel sterk in je schoenen staan.”