Ik ben een amalgama van herkomst.

Ik ben een amalgama van herkomst. De hoofdnoot is wel Nederlands, maar de basistonen zijn bovenal Indonesisch, vermengd met Schots, Duits en Frans. De ronde vorm van mijn gezicht, het geveinsde zwart van mijn haren en de streepjes van ogen die ontstaan wanneer ik lach verraden de ‘Euraziatische’ cocktail, en, op de donkere jaren van de awkward puberfase na, vond ik vaak juist mijn heil in het afwijken van de blonde, Nederlandse norm.

Ik herkende al vroeg de kracht van het opvallen, en maakte hier soms overmoedig gebruik van in mijn mode-overwegingen. Waar ik me toen van geen kwaad bewust was, hoorde ik jaren later dat er achter m’n rug om op me was afgegeven. Afschudden, die gevoelens, want het streven naar een eigen identiteit vond ik de norm. De wens om daar dan ook nog eens om geprezen te worden, was een ijdele hoop, zeker op een brave Haagse school waar de hegemonie van Ralph Lauren al jaren stand hield.

Anno 2017, is afwijken iedereens norm geworden. Het uitsteken boven de homogene massa is het doel en originaliteit is een belangrijke waarde geworden. Het vreemde en het veranderlijke is het verleidelijke en het vernieuwende geworden.

Toch vindt er een selectie plaats, binnen welke maatschappelijke gebieden deze trend zich vrij mag ontwikkelen en waar deze nog flink wordt ingekort. Zo is bijvoorbeeld de angst voor de influx aan nieuwe inwoners die hun plek hier zoeken, eigenlijk nooit weggeweest. Relaties uit de koloniën, slachtoffers van de slavernij en dan nu vluchtelingen hebben allemaal op enig moment gehoopt op onze acceptatie in de samenleving.

Waar het op cultureel vlak gaaf is om je zo veel mogelijk te onderscheiden, wordt etnische diversiteit vaak nog als ingewikkeld beschouwd. Dan is ineens het verleidelijk afwijkende weer vreemd geworden. Laatst fietste ik ’s avonds, al in het donker door Den Bosch, door een rustige buurt, toen er twee jongens van hun muurtje afsprongen. Ze kwamen weliswaar wat onheilspellend op me af, maar eenmaal dichtbij deden ze ook niet meer dan me even de weg versperren. Ik manoeuvreerde er omheen.

Maar niet voordat de jongens naar elkaar grapten om m’n zogenaamde spleetogen en of ze Chinees bij me konden afhalen. Ik fietste door, maar stond figuurlijk perplex om het feit dat er zo’n hatelijke en intimiderende houding werd aangenomen. Zo was ik laatst nog meer verbaasd over een groep vriendinnen, waar twee van hen situaties vrij besproken waarin ze  een ‘donkere man’ zonder reden hadden gewantrouwd.

Dat maakt toch deel uit van de Amerikaanse problematiek? Racisme is hier toch niet meer zo’n ding, zeker niet bij mijn vrienden? Ik vond het vreemd. Vreemd om te merken dat het vreemde nog zo’n invloed heeft op onze hang naar het vertrouwde. En vervreemdend, dat ik zo ver van de werkelijkheid sta.<

Gerelateerd

TJA, ik ben een sucker voor een uitdaging

Dit jaar word ik 39 en dit jaar vecht ik voor het eerst van m’n leven een wedstrijd. Ik ga de ring in voor een bokspartij. Een heuse wedstrijd, met echte klappen. Iets dat ik vóór mijn 40e gedaan wil hebben. Voor Tittymag ga ik je maandelijks meenemen in het proces

Lees meer »

Hoe verras jij jezelf?

Hoe vaak kijk jij omhoog?Sta je wel eens stil, wanneer je naar huis fietst?Weet jij de betekenis achter dan ene beeld op die rotonde? Vragen, waar je wellicht ‘nee” op kan antwoorden.En is dat erg? Nee. zeker niet,maar wel zonde. Want kunst is overal om ons heen. Het ligt gewoon voor

Lees meer »

Arty Beldate met schrijver Sanne van Rij!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een verandering teweeg te brengen. Wij stellen je ze voor in onze reeks: De Arty Beldate! Dit keer spreken wij:  Sanne van Rij,

Lees meer »

“Dit boek over kunst is geen glossy!”

Tittymag- oprichter Cathelijne Blok schreef een boek over kunst, maar deze keer een boek zonder plaatjes. NRC schreef een achtergrondartikel over Blok’s nieuwe boek, Maar is het Kunst? https://www.nrc.nl/nieuws/2024/01/23/dit-boek-over-kunst-is-geen-glossy-de-werken-zijn-gereduceerd-tot-pixels-a4187854

Lees meer »

Scroll #8: Wie is Diana Scherer?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die tovert met de grenzen van de natuur, met magische grasmatten tot gevolg. Kunstenaar : Diana Scherer (1971- ) Kunst gemaakt van haverwortels. Iets waar

Lees meer »

Al het nieuwe boek, Maar is het kunst?, gespot?

Van fotografie, digitale kunst tot performance, ga mee op een magische kunstreis in het nieuwe boek van Cathelijne Blok.  Over de verbanden tussen Botticelli’s Venus en Carlijn Jacobs’ foto van Beyoncé op een paard. Over beroemde beelden als Leibovitz’ foto van de zwangere Demi Moore, maar ook minder bekende maar boeiende werken.

Lees meer »

KUNSTTIPS! Januari

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Luister hier Kunsstof terug!

Op 11 januari was oprichter Cathelijne Blok te gast in het Radio1- programma, Kunsttof! Ze vertelt in deze uitzending over het platform The Tittymag, de functie van kunst en haar nieuwe boek ‘Maar is het kunst?’. In het boek neemt ze de lezer mee op kunstreis! Van Botticelli’s wereldberoemde ‘Venus’

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?