Zelfreflectie is een trend, maar alleen als het goed staat op een plaat, #yoga.

Self-indulgence lijkt gepaard te gaan met deze tijd. We verwennen onszelf met luxe, mooie en lekkere zaken en bovenal gemak en ontspanning. Want, zeg toch eens zelf, wij hebben dat verdiend. Sterker nog, wij zijn dat waard. Langzaamaan brokkelt de maatschappij af in losstaande schakels die zichzelf structureel op een verhoging plaatsen om er met de gemeenschappelijke buit vandoor te gaan. Gemakzuchtig wordt het eigen perspectief als absolute waarheid aangenomen en ruimte maken voor iets anders gaat daar niet mee gepaard. Zelfreflectie is een trend, maar alleen als het goed staat op een plaat, #yoga. Zo raakt de moderne, in zichzelf gekeerde mens steeds verder geïsoleerd.

Een gesprek met oude vrienden verliest de vertrouwde herkenning en mondt uit in vervreemding. Dat is toch heel bijzonder, dat hij op donkere meisjes valt? Een statement die voor haar zo normaal lijkt, en waarvoor bij mij om bevestiging wordt gezocht, laat mijn kaak hangen in ongeloof. In het moment gun ik mezelf het gemak, sta ik mezelf toe er geen discussie van te maken. Ik geef slechts met opgetrokken wenkbrauw aan dat ik zoek naar haar punt. Ik wentel in het comfort van het anti-conflict terwijl ik me schaam voor mijn tegoeddoening.

Claudia Rankine schreef in 2014 haar Citizen: An American Lyric,een dichtbundel zo rijk aan intertekstualiteit dat de lezer herkenning vindt in het vervreemdende. Ze benadert de ervaring van structureel racisme in de 21eeeuw en weet hiermee iedereen aan te spreken. Haar woorden bespelen mijn gedachten en ik weet dat deze zich tot mij richtten.

The world out there insisting on this only half concerns you. What happens to you doesn’t belong to you, only half concerns you. It’s not yours.
Not yours only. And still a world begins its furious erasure—
Who do you think you are, saying I to me?You nothing. You nobody. You.

De self-indulgencein mijn stilte is schrijnend. Er is niet veel mis met mijn ethisch navigatiesysteem, maar kennelijk wil ik de uitgestippelde route soms nog weleens laten voor wat het is. Grenzeloos verliefd op het anti-conflict maakt blind voor de revolutie die noodzakelijk is. Laten we ons tegoed doen aan verandering. <

SHARE THIS ARTICLE

RECENT POSTS

Gerelateerd

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij stellen je ze voor

Lees meer »

In gesprek met pioniers!

Is er een verschil tussen de mannelijke blik en de vrouwelijke blik? Wat maakt iemand een pionier? Op zondag 10 maart gaat oprichter Cathelijne Blok oa hierover in gesprek met fotografen Maria Fialho en Diana Blok in het Nationaal Archief in Den Haag. Tijdens dit gesprek staan thema’s als carrières,

Lees meer »

TJA, ik ben een sucker voor een uitdaging

Dit jaar word ik 39 en dit jaar vecht ik voor het eerst van m’n leven een wedstrijd. Ik ga de ring in voor een bokspartij. Een heuse wedstrijd, met echte klappen. Iets dat ik vóór mijn 40e gedaan wil hebben. Voor Tittymag ga ik je maandelijks meenemen in het proces

Lees meer »

Hoe verras jij jezelf?

Hoe vaak kijk jij omhoog?Sta je wel eens stil, wanneer je naar huis fietst?Weet jij de betekenis achter dan ene beeld op die rotonde? Vragen, waar je wellicht ‘nee” op kan antwoorden.En is dat erg? Nee. zeker niet,maar wel zonde. Want kunst is overal om ons heen. Het ligt gewoon voor

Lees meer »

Arty Beldate met schrijver Sanne van Rij!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een verandering teweeg te brengen. Wij stellen je ze voor in onze reeks: De Arty Beldate! Dit keer spreken wij:  Sanne van Rij,

Lees meer »

“Dit boek over kunst is geen glossy!”

Tittymag- oprichter Cathelijne Blok schreef een boek over kunst, maar deze keer een boek zonder plaatjes. NRC schreef een achtergrondartikel over Blok’s nieuwe boek, Maar is het Kunst? https://www.nrc.nl/nieuws/2024/01/23/dit-boek-over-kunst-is-geen-glossy-de-werken-zijn-gereduceerd-tot-pixels-a4187854

Lees meer »

Scroll #8: Wie is Diana Scherer?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die tovert met de grenzen van de natuur, met magische grasmatten tot gevolg. Kunstenaar : Diana Scherer (1971- ) Kunst gemaakt van haverwortels. Iets waar

Lees meer »

Al het nieuwe boek, Maar is het kunst?, gespot?

Van fotografie, digitale kunst tot performance, ga mee op een magische kunstreis in het nieuwe boek van Cathelijne Blok.  Over de verbanden tussen Botticelli’s Venus en Carlijn Jacobs’ foto van Beyoncé op een paard. Over beroemde beelden als Leibovitz’ foto van de zwangere Demi Moore, maar ook minder bekende maar boeiende werken.

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?