Het streven naar een eigen identiteit vond ik de norm

Ik ben een amalgama van herkomst. De hoofdnoot is wel Nederlands, maar de basistonen zijn bovenal Indonesisch, vermengd met Schots, Duits en Frans. De ronde vorm van mijn gezicht, het geveinsde zwart van mijn haren en de streepjes van ogen die ontstaan wanneer ik lach verraden de ‘Euraziatische’ cocktail, en, op de donkere jaren van de awkward puberfase na, vond ik vaak juist mijn heil in het afwijken van de blonde, Nederlandse norm.

Ik herkende al vroeg de kracht van het opvallen, en maakte hier soms overmoedig gebruik van in mijn mode-overwegingen. Waar ik me toen van geen kwaad bewust was, hoorde ik jaren later dat er achter m’n rug om op me was afgegeven. Afschudden, die gevoelens, want het streven naar een eigen identiteit vond ik de norm. De wens om daar dan ook nog eens om geprezen te worden, was een ijdele hoop, zeker op een brave Haagse school waar de hegemonie van Ralph Lauren al jaren stand hield.

Anno 2019, is afwijken iedereens norm geworden. Het uitsteken boven de homogene massa is het doel en originaliteit is een belangrijke waarde geworden. Het vreemde en het veranderlijke is het verleidelijke en het vernieuwende geworden.

Toch vindt er een selectie plaats, binnen welke maatschappelijke gebieden deze trend zich vrij mag ontwikkelen en waar deze nog flink wordt ingekort. Zo is bijvoorbeeld de angst voor de influx aan nieuwe inwoners die hun plek hier zoeken, eigenlijk nooit weggeweest. Relaties uit de koloniën, slachtoffers van de slavernij en dan nu vluchtelingen hebben allemaal op enig moment gehoopt op onze acceptatie in de samenleving.

Waar het op cultureel vlak gaaf is om je zo veel mogelijk te onderscheiden, wordt etnische diversiteit vaak nog als ingewikkeld beschouwd. Dan is ineens het verleidelijk afwijkende weer vreemd geworden. Laatst fietste ik ’s avonds, al in het donker door Den Bosch, door een rustige buurt, toen er twee jongens van hun muurtje afsprongen. Ze kwamen weliswaar wat onheilspellend op me af, maar eenmaal dichtbij deden ze ook niet meer dan me even de weg versperren. Ik manoeuvreerde er omheen.

Maar niet voordat de jongens naar elkaar grapten om m’n zogenaamde spleetogen en of ze Chinees bij me konden afhalen. Ik fietste door, maar stond figuurlijk perplex om het feit dat er zo’n hatelijke en intimiderende houding werd aangenomen. Zo was ik laatst nog meer verbaasd over een groep vriendinnen, waar twee van hen situaties vrij besproken waarin ze  een ‘donkere man’ zonder reden hadden gewantrouwd.

Dat maakt toch deel uit van de Amerikaanse problematiek? Racisme is hier toch niet meer zo’n ding, zeker niet bij mijn vrienden? Ik vond het vreemd. Vreemd om te merken dat het vreemde nog zo’n invloed heeft op onze hang naar het vertrouwde. En vervreemdend, dat ik zo ver van de werkelijkheid sta.

Gerelateerd

“Nee meisje, zo doen we het hier nou eenmaal”, dat was zo frustrerend. Nu kan ik elke dag zelf bepalen wat we doen, and I love it. “

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Laat ons stilstaan en bewegen.

Praten,Schrijven,Tekenen, Rennen,Schreeuwen. Hoe uit jij jezelf?Kan je praten over wat je ziet en hoort?Weet jij de manier om die gevoelens te uiten?En doe je het wel goed? Kunstenaars maken en maakten de grootste beelden, de kleurrijkste schilderijen of de meest magische installaties.Ze uiten zich in hun vorm en op hun manier.Het

Lees meer »

DE TUNNEL

Op 7 juni is het zover! Mijn eerste gevecht, op 39-jarige leeftijd klim ik de ring in. Al staat zoiets altijd op losse schroeven omdat er geen wissels zijn in het geval van ziekte of blessure, zoals in teamsport. Er staan geen rijen “ring ready” dames in de wacht… Een

Lees meer »

Mijn passie is om mensen aan het lachen te maken!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Soms is het lastig

Lastig om te lachen,te huilen,te voelen. Kunst kan je laten voelen.Van onbegrip tot herkenning.Door stil te staan voor dat ene kleurrijke schilderij of die lichtgevende installatie, neemt kunst je mee, Het voert je even weg van dagelijkse stress of diepe gedachtes, of opent soms een ander gevoel. Kunst laat je wegdromen

Lees meer »

KUNSTTIPS! April & Mei

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Met bokshandschoenen aan in de achtbaan

Daar was het dan. Pijn. Schietende pijn in mijn pols. Mijn hele traject weg, paniek.  Dat is wat er in mijn hoofd gebeurt, het is niet per se waar. Ik heb een domme move gemaakt op de zak, te hard ook. Al die uren sparren in de week en los

Lees meer »

Scroll #12: Wie is Alicja Kwade?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor eengoede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedereweek een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die vragen stelt over het dagelijks leven via enorme beelden en installaties. Kunstenaar: Alicja

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?