Ik wilde een normaal leven

De weg van het leven. Kies je voor makkelijk of moeilijk? Of ertussenin? Heb je eigenlijk wel een keuze? Als we konden kiezen, dan was mijn leven heel anders. Dan had ik de makkelijke weg gekozen, maar als ik me verveelde zou ik met mijn andere been op het moeilijk pad gaan lopen en dan weer snel terug. Maar deze keuze heb ik niet altijd. Ik denk dat niemand die áltijd heeft.

Mijn moeder is overleden aan darmkanker toen ik tien was. Ik besefte me wel dat ze weg was, ik besefte me alleen niet meteen dat ze nooit meer terug zou komen. Echt tijd om dat te beseffen kreeg ik ook niet. Nadat mijn moeder was overleden moest mijn vader nachtdiensten draaien. Anders was er geen geld meer. Dit betekende dat ik, ondertussen elf jaar, in de nachten altijd alleen was. Doordat ik vaak alleen was moest ik ook voor mezelf gaan zorgen. Eten koken, zelf mijn wekker zetten voor school en zorgen dat ik op tijd was. Hierdoor werd ik snel zelfstandig en eigenlijk ook meteen volwassen. Echt tijd om kind te zijn had ik niet. Mijn vader had ook de zwaarste tijd van zijn leven en ik wilde er graag voor hem zijn. Maar dat hoort natuurlijk niet voor een kind van elf.

Ongeveer twee jaar later veranderde de thuissituatie. Van alleen mijn vader en ik; naar mijn vader, zijn nieuwe vriendin en haar twee dochters. Naast dat er andere mensen in ‘mijn’ huis woonden, was ook het hele huis verbouwd en nieuw. Van de zolder tot aan de woonkamer en de opbergkast in de gang. Alles was anders. Toen kwam bij mij de klap. Ik zag altijd de vriendin van mijn vader met haar dochters; ik had dat niet. Ik wilde ook gaan shoppen met mijn moeder, of ruzie met haar kunnen hebben omdat ik te laat naar bed ging. Maar dat kon niet. Nooit niet.

Ik wist totaal niet hoe ik hier mee moest omgaan. Ik durfde vaak niet met mijn vader er over te praten omdat ik dan het gevoel had dat ik hem aan de pijnlijke gebeurtenis liet denken. Alles hield ik voor mezelf. Alles bleef in mijn hoofd rondzweven, totdat het echt niet meer goed ging. Het duurde niet lang voordat mijn vader dit zag en er wat van zei. Samen met mijn vader ben ik opzoek gegaan naar hulp, want ik wilde beter worden. Ik wilde een normaal leven.

Mijn leven nam een andere weg toen mijn moeder overleed. Ook nam het een andere weg toen ik besloot om hulp te zoeken. Deze keuzes beïnvloeden de weg van het leven. Aan de ene kant kan je dus wel kan kiezen welk pad je beloopt, maar aan de andere kant ook niet. Nu kies ik er zelf voor om een nieuwe weg in te slaan. Elke dag probeer ik positief na te denken over alles wat er in mijn leven is gebeurd. Het helpt zeker om een zonnigere toekomst te zien. En ik hoop dat deze ook echt zonnig gaat zijn.

Gerelateerd

Mijn passie is om mensen aan het lachen te maken!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Soms is het lastig

Lastig om te lachen,te huilen,te voelen. Kunst kan je laten voelen.Van onbegrip tot herkenning.Door stil te staan voor dat ene kleurrijke schilderij of die lichtgevende installatie, neemt kunst je mee, Het voert je even weg van dagelijkse stress of diepe gedachtes, of opent soms een ander gevoel. Kunst laat je wegdromen

Lees meer »

KUNSTTIPS! April & Mei

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Met bokshandschoenen aan in de achtbaan

Daar was het dan. Pijn. Schietende pijn in mijn pols. Mijn hele traject weg, paniek.  Dat is wat er in mijn hoofd gebeurt, het is niet per se waar. Ik heb een domme move gemaakt op de zak, te hard ook. Al die uren sparren in de week en los

Lees meer »

Scroll #12: Wie is Alicja Kwade?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor eengoede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedereweek een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die vragen stelt over het dagelijks leven via enorme beelden en installaties. Kunstenaar: Alicja

Lees meer »

Scroll #11: Wie is Isabelle Udo?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die als geen ander de online en offline wereld weet te verbinden : Isabelle Udo (1993- ) Isabelle Udo is oprichter en creatief directeur van

Lees meer »

Scroll #10: Wie is AiRich?

De dagen zijn niet alleen bedoeld voor urenlang scrollen op Tinder in bed, maar ook voor eengoede dosis kunstzinnig scrollen. Daarom lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit.Deze week staat een kunstenaar centraal die een eigen, futuristische toekomst creëert door het combineren van fotografie en beeldende kunst,

Lees meer »

“De mens is lastig te begrijpen.” 

Vrouw zijn, de beste pastrami tot spiritualiteit. Onze Tittymag oprichter Cathelijne Blok sprak hierover voor NRC met de wereldberoemde performancekunstenaar Marina Abramović. Lees hieronder meer: https://www.nrc.nl/nieuws/2024/03/15/marina-abramovic-ik-geef-mijn-publiek-alle-liefde-die-het-wil-a4193224

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?