Je beleeft elk moment maar één keer; en daar zit zowel schoonheid als verdriet in

Ken je dat vreemde gevoel in je lichaam wanneer je de ochtend na een concert wakker wordt? Je denkt terug aan de mooie avond en weet dat je deze voor altijd zult koesteren, maar ergens is het ook jammer dat het voorbij is. Natuurlijk zullen er nieuwe concerten en andere feesten komen, maar toch voelt het bitterzoet. Je beleeft elk moment maar één keer; en daar zit zowel schoonheid als verdriet in. 

Afgelopen week werd ik wakker met ditzelfde gevoel. Ik voelde me niet verdrietig, maar ook niet echt blij. Het enige wat ik wist, was dat ik gisteren nooit meer terugkreeg. De herinneringen zouden voortleven in mijn hoofd, maar het zou nooit meer precies hetzelfde zijn.
Is dat erg? Ik weet het niet. Eerlijk gezegd, denk ik van niet. Als geen enkel moment meer uniek zou zijn, viel er toch niets meer te vieren? Momenteel worden we gedwongen om van die ene keer, de allerbeste keer te maken. Wie weet zouden we de kwaliteit van onze herinneringen wel verwaarlozen, als we ze toch duizendmaal opnieuw konden beleven.

Ik ben een enorme perfectionist, dus mijn herinneringen aan kunnen passen lijkt op het eerste gezicht ideaal. Het kan altijd beter, zeg ik elke dag tegen mezelf. Maar als ik verder denk en terug ga naar al die mooie momenten die ik beleefd heb, begin ik te twijfelen. Natuurlijk kun je altijd iets vinden om ontevreden over te zijn. Maar de avonden die misschien imperfect leken of anders gingen dan ik verwacht had, waren soms ook de avonden waardoor ik achterbleef met dat vreemde gevoel in mijn lichaam. Als ik me zo kan voelen, dan hoeft er toch eigenlijk niets te veranderen? Moet ik niet gewoon genoegen nemen met de perfectie van imperfecte gebeurtenissen? Natuurlijk niet altijd, zeker niet. Maar waarom zou ik mezelf opvreten over de minuscule details, van een verder magisch moment?

Het gevoel in mijn lichaam herinnert mij eraan dat ik (nog) meer in het moment moet leven. Dat vind ik eng, want als het zou kunnen zou ik het liefst de komende tien jaar vooruit plannen. Maar ik zie ook dat wanneer ik dat dwangmatige gevoel van alsmaar moeten loslaat, ik me het fijnst voel. Als ik gisteren, tijdens mijn diploma-uitreiking, de hele dag bezig was geweest met mijn vervolgopleiding, was ik anders wakker geworden. En dat wil ik niet. Ik zou de rest van mijn leven met dat vreemde gevoel in mijn buik rond willen lopen, als het betekende dat ik vrijer en vrolijker kon leven.

Gerelateerd

Filmtip!

Geen idee meer wat je nu weer moet kijken op Netflix? En ben je heel even klaar met tannen? Dan wordt het weer eens tijd voor een bezoekje aan de bioscoop! En dan hebben we nogal een super tip voor je. Een film vol prachtige beelden en inhoudelijke thema’s: de

Lees meer »

Het Sluitstuk

Zodra ze boks zeggen, « gelijk links rechts op d’r kanis » gonst het door mijn hoofd. De woorden komen van een legendarisch trainster en tevens uitbater van een gevestigde vechtsportwinkel. Ik krijg gratis advies bij m’n nieuwe bokshandschoenen en weken lang vraag ik me af hoe ik precies dit ga vormgeven.

Lees meer »

Ben je bij de Boekenborrel in de Kleine Komedie?

Onze oprichter Cathelijne Blok neemt tijdens de beruchte Boekenborrel van de Kleine Komedie niet haar eigen boek mee, maar juist haar favorieten van anderen—welke schrijvers moet je van Cathelijne kennen? Kom naar deze iconische boekenclub op zondagmiddag 15 september en koop hier je ticket: https://www.dekleinekomedie.nl/agenda/3151/cathelijne-blok/boekenborrel

Lees meer »

Scroll #14: wie is Levi van Veluw?

De dagen zijn niet alleen bedoeld om urenlang scrollend door Tinder in bed door te brengen, maar ook om een goede dosis kunst te verkennen. Daarom lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze week staat een kunstenaar centraal die met zijn vakmanschap nieuwe werelden creëert: Levi

Lees meer »

Scroll #13: Wie is Miles Greenberg?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die een nieuwe vorm van immersieve performancekunst heeft ontwikkeld : beeldhouwer en

Lees meer »

“Nee meisje, zo doen we het hier nou eenmaal”, dat was zo frustrerend. Nu kan ik elke dag zelf bepalen wat we doen, and I love it. “

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Laat ons stilstaan en bewegen.

Praten,Schrijven,Tekenen, Rennen,Schreeuwen. Hoe uit jij jezelf?Kan je praten over wat je ziet en hoort?Weet jij de manier om die gevoelens te uiten?En doe je het wel goed? Kunstenaars maken en maakten de grootste beelden, de kleurrijkste schilderijen of de meest magische installaties.Ze uiten zich in hun vorm en op hun manier.Het

Lees meer »

DE TUNNEL

Op 7 juni is het zover! Mijn eerste gevecht, op 39-jarige leeftijd klim ik de ring in. Al staat zoiets altijd op losse schroeven omdat er geen wissels zijn in het geval van ziekte of blessure, zoals in teamsport. Er staan geen rijen “ring ready” dames in de wacht… Een

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?