Million Dollar Cry Baby

“Je moet een beetje boos worden Marije, graaf, graaf”! De coach staat op de rand van de boksring als hij dit roept en ik graaf, braaf, naar het onmiskenbare eelt op mijn ziel. Ik moet inderdaad het vuurtje opstoken om met deze vermoeidheid mijn pit te behouden. Een kortte jab en een stevige rechtse landen op het gezicht van de roodharige jongen van middelgroot postuur die via Onefit in onze les terecht kwam. Zijn gezicht valt opzij onder mijn vuist, zoals in de film wanneer er op dramatische wijze, in slow motion, water uit de mond van de tegenstander vliegt.

De slomo stopt, nog twee harde body shots, net onder zijn ribben, in real time, misschien iets versneld. “Goed zo” zegt hij, ook de coach is tevreden. De bel gaat, de ronde is voorbij. Mijn ademhaling zit hoog, mijn hartslag nog veel hoger en mijn ogen vullen zich met tranen. Geen tranen die ik door omhoog te kijken of te slikken terug kan sturen. Een krachtige stroom breekt door de dammen, er is niets meer aan te houden. Ik zal hier nu janken als een klein kind, voor deze groep met onbekenden en mijn coach. Ik ben niet verdrietig, ik heb geen pijn. Iets in mij vindt een weg naar buiten, iets dat blijkbaar van heel erg diep moest komen. 

De coach zegt nogmaals “goed zo, dit is mooi. Dit is goed en het is normaal. Jij laat het tenminste toe, dat kan niet iedereen en dit gaat je zo sterk maken. Het is zo mooi dat dit nu gebeurt en niet straks tijdens je wedstrijd, dat het je dan overvalt. Nu heb je tijd om te leren werken met je emoties!”

Nooit had ik, toen ik begon aan een sportief traject, gedacht hoeveel dit met me zou doen, hoe het me zou inspireren, activeren, motiveren, hoe het mijn leven, waarschijnlijk voor altijd, zou veranderen. En hoe ik blijkbaar mijn tranen zou laten vloeien. Liters. Bloed, zweet en echte tranen.

Er zijn weinig dingen die zo oer zijn, het Engelse woord “primal” vangt dat nog veel beter vind ik, als vechten.

Hoe lief of zacht ook, ieder mens heeft ergens een strijder in zich, en te leren werken met een stuk dat we binnen maatschappelijke normen zo moeten verdringen, voelt heel bijzonder. “Agressie is verkeerd”, wordt ons een heel leven aangeleerd. Maar het is evengoed een emotie en om dat ongetemde deel de ruimte te mogen geven in de ring, juist ook als vrouw, voelt vreselijk bevrijdend. Zo puur. En dat maakt iets los. 

Deze week krijg ik te horen of ik me mag voorbereiden op de bokswedstrijd in juni, of dat het beter is om aan december te denken. Het bericht hierover maakte me behoorlijk zenuwachtig. Ik wil juni, maar het is ook ineens heel snel en heel echt.

Stay tuned ♥️

Door onze Tittymag columnist Marije Boomsma

Gerelateerd

Het Sluitstuk

Zodra ze boks zeggen, « gelijk links rechts op d’r kanis » gonst het door mijn hoofd. De woorden komen van een legendarisch trainster en tevens uitbater van een gevestigde vechtsportwinkel. Ik krijg gratis advies bij m’n nieuwe bokshandschoenen en weken lang vraag ik me af hoe ik precies dit ga vormgeven.

Lees meer »

Ben je bij de Boekenborrel in de Kleine Komedie?

Onze oprichter Cathelijne Blok neemt tijdens de beruchte Boekenborrel van de Kleine Komedie niet haar eigen boek mee, maar juist haar favorieten van anderen—welke schrijvers moet je van Cathelijne kennen? Kom naar deze iconische boekenclub op zondagmiddag 15 september en koop hier je ticket: https://www.dekleinekomedie.nl/agenda/3151/cathelijne-blok/boekenborrel

Lees meer »

Scroll #14: wie is Levi van Veluw?

De dagen zijn niet alleen bedoeld om urenlang scrollend door Tinder in bed door te brengen, maar ook om een goede dosis kunst te verkennen. Daarom lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze week staat een kunstenaar centraal die met zijn vakmanschap nieuwe werelden creëert: Levi

Lees meer »

Scroll #13: Wie is Miles Greenberg?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die een nieuwe vorm van immersieve performancekunst heeft ontwikkeld : beeldhouwer en

Lees meer »

“Nee meisje, zo doen we het hier nou eenmaal”, dat was zo frustrerend. Nu kan ik elke dag zelf bepalen wat we doen, and I love it. “

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Laat ons stilstaan en bewegen.

Praten,Schrijven,Tekenen, Rennen,Schreeuwen. Hoe uit jij jezelf?Kan je praten over wat je ziet en hoort?Weet jij de manier om die gevoelens te uiten?En doe je het wel goed? Kunstenaars maken en maakten de grootste beelden, de kleurrijkste schilderijen of de meest magische installaties.Ze uiten zich in hun vorm en op hun manier.Het

Lees meer »

DE TUNNEL

Op 7 juni is het zover! Mijn eerste gevecht, op 39-jarige leeftijd klim ik de ring in. Al staat zoiets altijd op losse schroeven omdat er geen wissels zijn in het geval van ziekte of blessure, zoals in teamsport. Er staan geen rijen “ring ready” dames in de wacht… Een

Lees meer »

Mijn passie is om mensen aan het lachen te maken!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?