Onze vrouw van Staal

De lust in levenslust

Lusteloos lig ik op de bank. Met een kater die al vier jaar duurt. De wereld om me heen vliegt als een Netflix-marathon voorbij. Heel soms wordt er aan me gevraagd: “are you still watching?” Dan schrik ik wakker en doe ik weer voor heel even mee met de serie waar iedereen verslaafd aan is: ‘Het Leven’.

Ik niet. Ik vind de bank interessanter. Alle pluisjes heb ik geteld. Net zoals alle dagen die passeren. Ze lijken allemaal op elkaar trouwens, de pluisjes én de dagen. En uit verveling blijf ik ze allebei tellen.

Mijn dagen zijn leeg, want ik weet even niet hoe ik ze moet vullen. En als ik het wel wist, dan heb ik er toch geen zin in om het te doen. Alsof ik de bodem van een bodemloze put heb bereikt. Of moet ik zeggen, een lusteloze put.

Lust is gek genoeg de mooiste emotie die ik ken. Dat gevoel dat je soms tot aan je nagelriemen voelt branden. Dat nog sterker is dan liefde. Lust is het bewijs dat de weg ernaartoe veel spannender is dan het doel zelf. De onbedwingbare zin in het onbekende. Je voelt dat je leeft. Wat een fantastisch gevoel!

Zolang er lust is, is er leven. En als er leven is, is er liefde. Maar als je de lust niet meer lust, hoe proef je dan nog de liefde? Is lusteloos zijn dan eigenlijk niet erger dan liefdeloos?

De grootste liefde van mijn leven was mijn moeder. Ik had haar lief, want zij schonk mij zoveel meer dan alleen het leven. Ze maakte me tot de zelfstandige vrouw die hier op de bank zelfstandig pluisjes ligt te tellen. Toen ze vier jaar geleden overleed, verloor ik niet alleen mijn moeder. Ik verloor iets dat net zo belangrijk is: de lust om te leven. Precies wanneer mijn kater insloeg.

Haar verliezen was erg. Maar de periode na haar overlijden was nog veel erger. De vrouw die het wandelende bewijs van ‘levenslust’ was, was er niet meer. Mijn voorbeeld was weg. En daarmee mijn eigen levenslust ook.

Tot ik ‘m weer ergens vond. Op de bodem van die bodemloze put. De tijd en het moment weet ik niet meer, maar mijn wereld bestond weer uit regenboogunicorns en glitterregen. Een sprookje. De serie ‘Het Leven’ kreeg er ineens een paar seizoenen bij. Met mij in de hoofdrol.

Ik mis mijn moeder nog elke dag. Maar zij schonk mij het leven en wie ben ik om dat weg te gooien? Ik heb er alleen zelf de lust aan toe moeten voegen. En dat heb ik zélf gedaan. Een zelfstandige vrouw, of wat?

Netflix hoeft niet meer te vragen of ik er nog ben. Mijn kater is verdwenen en ik geniet weer van het échte leven. Het ene seizoen is nog niet afgelopen of de volgende begint al. En dát, dat is pas verslavend.

 

Gerelateerd

Het Sluitstuk

Zodra ze boks zeggen, « gelijk links rechts op d’r kanis » gonst het door mijn hoofd. De woorden komen van een legendarisch trainster en tevens uitbater van een gevestigde vechtsportwinkel. Ik krijg gratis advies bij m’n nieuwe bokshandschoenen en weken lang vraag ik me af hoe ik precies dit ga vormgeven.

Lees meer »

Ben je bij de Boekenborrel in de Kleine Komedie?

Onze oprichter Cathelijne Blok neemt tijdens de beruchte Boekenborrel van de Kleine Komedie niet haar eigen boek mee, maar juist haar favorieten van anderen—welke schrijvers moet je van Cathelijne kennen? Kom naar deze iconische boekenclub op zondagmiddag 15 september en koop hier je ticket: https://www.dekleinekomedie.nl/agenda/3151/cathelijne-blok/boekenborrel

Lees meer »

Scroll #14: wie is Levi van Veluw?

De dagen zijn niet alleen bedoeld om urenlang scrollend door Tinder in bed door te brengen, maar ook om een goede dosis kunst te verkennen. Daarom lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze week staat een kunstenaar centraal die met zijn vakmanschap nieuwe werelden creëert: Levi

Lees meer »

Scroll #13: Wie is Miles Greenberg?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die een nieuwe vorm van immersieve performancekunst heeft ontwikkeld : beeldhouwer en

Lees meer »

“Nee meisje, zo doen we het hier nou eenmaal”, dat was zo frustrerend. Nu kan ik elke dag zelf bepalen wat we doen, and I love it. “

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

Laat ons stilstaan en bewegen.

Praten,Schrijven,Tekenen, Rennen,Schreeuwen. Hoe uit jij jezelf?Kan je praten over wat je ziet en hoort?Weet jij de manier om die gevoelens te uiten?En doe je het wel goed? Kunstenaars maken en maakten de grootste beelden, de kleurrijkste schilderijen of de meest magische installaties.Ze uiten zich in hun vorm en op hun manier.Het

Lees meer »

DE TUNNEL

Op 7 juni is het zover! Mijn eerste gevecht, op 39-jarige leeftijd klim ik de ring in. Al staat zoiets altijd op losse schroeven omdat er geen wissels zijn in het geval van ziekte of blessure, zoals in teamsport. Er staan geen rijen “ring ready” dames in de wacht… Een

Lees meer »

Mijn passie is om mensen aan het lachen te maken!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een positieve verandering teweeg te brengen. Alleen wie zijn die feministen nou eigenlijk en waar staan ze voor? Wij

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?