Onze vrouw van Staal

De lust in levenslust

Lusteloos lig ik op de bank. Met een kater die al vier jaar duurt. De wereld om me heen vliegt als een Netflix-marathon voorbij. Heel soms wordt er aan me gevraagd: “are you still watching?” Dan schrik ik wakker en doe ik weer voor heel even mee met de serie waar iedereen verslaafd aan is: ‘Het Leven’.

Ik niet. Ik vind de bank interessanter. Alle pluisjes heb ik geteld. Net zoals alle dagen die passeren. Ze lijken allemaal op elkaar trouwens, de pluisjes én de dagen. En uit verveling blijf ik ze allebei tellen.

Mijn dagen zijn leeg, want ik weet even niet hoe ik ze moet vullen. En als ik het wel wist, dan heb ik er toch geen zin in om het te doen. Alsof ik de bodem van een bodemloze put heb bereikt. Of moet ik zeggen, een lusteloze put.

Lust is gek genoeg de mooiste emotie die ik ken. Dat gevoel dat je soms tot aan je nagelriemen voelt branden. Dat nog sterker is dan liefde. Lust is het bewijs dat de weg ernaartoe veel spannender is dan het doel zelf. De onbedwingbare zin in het onbekende. Je voelt dat je leeft. Wat een fantastisch gevoel!

Zolang er lust is, is er leven. En als er leven is, is er liefde. Maar als je de lust niet meer lust, hoe proef je dan nog de liefde? Is lusteloos zijn dan eigenlijk niet erger dan liefdeloos?

De grootste liefde van mijn leven was mijn moeder. Ik had haar lief, want zij schonk mij zoveel meer dan alleen het leven. Ze maakte me tot de zelfstandige vrouw die hier op de bank zelfstandig pluisjes ligt te tellen. Toen ze vier jaar geleden overleed, verloor ik niet alleen mijn moeder. Ik verloor iets dat net zo belangrijk is: de lust om te leven. Precies wanneer mijn kater insloeg.

Haar verliezen was erg. Maar de periode na haar overlijden was nog veel erger. De vrouw die het wandelende bewijs van ‘levenslust’ was, was er niet meer. Mijn voorbeeld was weg. En daarmee mijn eigen levenslust ook.

Tot ik ‘m weer ergens vond. Op de bodem van die bodemloze put. De tijd en het moment weet ik niet meer, maar mijn wereld bestond weer uit regenboogunicorns en glitterregen. Een sprookje. De serie ‘Het Leven’ kreeg er ineens een paar seizoenen bij. Met mij in de hoofdrol.

Ik mis mijn moeder nog elke dag. Maar zij schonk mij het leven en wie ben ik om dat weg te gooien? Ik heb er alleen zelf de lust aan toe moeten voegen. En dat heb ik zélf gedaan. Een zelfstandige vrouw, of wat?

Netflix hoeft niet meer te vragen of ik er nog ben. Mijn kater is verdwenen en ik geniet weer van het échte leven. Het ene seizoen is nog niet afgelopen of de volgende begint al. En dát, dat is pas verslavend.

 

Gerelateerd

Hoe verras jij jezelf?

Hoe vaak kijk jij omhoog?Sta je wel eens stil, wanneer je naar huis fietst?Weet jij de betekenis achter dan ene beeld op die rotonde? Vragen, waar je wellicht ‘nee” op kan antwoorden.En is dat erg? Nee. zeker niet,maar wel zonde. Want kunst is overal om ons heen. Het ligt gewoon voor

Lees meer »

Arty Beldate met schrijver Sanne van Rij!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een verandering teweeg te brengen. Wij stellen je ze voor in onze reeks: De Arty Beldate! Dit keer spreken wij:  Sanne van Rij,

Lees meer »

“Dit boek over kunst is geen glossy!”

Tittymag- oprichter Cathelijne Blok schreef een boek over kunst, maar deze keer een boek zonder plaatjes. NRC schreef een achtergrondartikel over Blok’s nieuwe boek, Maar is het Kunst? https://www.nrc.nl/nieuws/2024/01/23/dit-boek-over-kunst-is-geen-glossy-de-werken-zijn-gereduceerd-tot-pixels-a4187854

Lees meer »

Scroll #8: Wie is Diana Scherer?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die tovert met de grenzen van de natuur, met magische grasmatten tot gevolg. Kunstenaar : Diana Scherer (1971- ) Kunst gemaakt van haverwortels. Iets waar

Lees meer »

Al het nieuwe boek, Maar is het kunst?, gespot?

Van fotografie, digitale kunst tot performance, ga mee op een magische kunstreis in het nieuwe boek van Cathelijne Blok.  Over de verbanden tussen Botticelli’s Venus en Carlijn Jacobs’ foto van Beyoncé op een paard. Over beroemde beelden als Leibovitz’ foto van de zwangere Demi Moore, maar ook minder bekende maar boeiende werken.

Lees meer »

KUNSTTIPS! Januari

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Luister hier Kunsstof terug!

Op 11 januari was oprichter Cathelijne Blok te gast in het Radio1- programma, Kunsttof! Ze vertelt in deze uitzending over het platform The Tittymag, de functie van kunst en haar nieuwe boek ‘Maar is het kunst?’. In het boek neemt ze de lezer mee op kunstreis! Van Botticelli’s wereldberoemde ‘Venus’

Lees meer »

Kunst is een magische tijdmachine.

2024, het begin van een jaar.Een nieuw jaar, vol kansen, cliches of niet..wel een nieuw jaar vol kunst. De mooiste tentoonstellingen, kunstwerken en voorstellingen maken weer hun opwachting.In deze soms donkere dagen bieden deze sidderende en meeslepende lichtpuntjes hoop of een beetje afleiding. Kunst reflecteert, maar kan ook fungeren als een magische tijdmachine.

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?