Waar heb je zo goed Nederlands leren spreken?

‘Je spreekt echt goed Nederlands voor een buitenlander.’ Elke keer dat ik deze zin hoor, is het alsof ik onderuitglijd. Ik struikel, net als in de films, over een bananenschil en iedereen begint te lachen. Om me heen staat een cirkel van witte mensen die na 40 jaar de dt-regel nog steeds niet onder de knie hebben. Niet dat het uitmaakt, door mijn huidskleur heb ik de wedstrijd al verloren voor ik mijn mond open kan doen. Dus ik eindig weer met een bult op mijn achterhoofd en zij gaan vrolijk door met hun onderhuidse racisme. 

Het is oneerlijk. Taal is altijd mijn sterkste kwaliteit is geweest, maar toch zal het nooit ‘normaal’ zijn. Als ik een foutloze tekst schrijf, is het knap voor een (niet-westerse) allochtoon, buitenlander of in welk hokje je mij dan ook wil plaatsen. Waarom het zo werkt zal ik nooit begrijpen. Want wat is nou eigenlijk het doel? Het is echt niet nodig om te horen dat je iets goed kunt voor een kind van twee immigranten. Je kan iets goed, punt. Mijn achtergrond is namelijk geen belemmering, maar kortzichtigheid wel. 

Het lastige aan deze opmerking is dat ze vaak niet eens slecht bedoeld zijn. Maar moeten we ze daarom telkens voorbij laten gaan? Ik denk het niet. Ik vertel een ander ook niet hoe goed of slecht hun Nederlands is voor een witte Nederlander. Het voelt namelijk een beetje als tegen iemand zeggen dat het knap is dat ze hun handen hebben gewassen na het plassen. Dat doe je alleen bij kleine kinderen, niet bij volgroeide mensen die allang weten hoe normaal dit is. Ik denk dat het goed is om mensen te wijzen op hun gedrag. Woorden richten namelijk nog steeds schade aan, zelfs als de intenties puur zijn. 

Zoals ik al eerder zei, is taal altijd mijn sterkste punt geweest. Toen ik op de basisschool niet wilde meedoen met de gymles, bleef ik in het klaslokaal zitten om spellingdictees na te kijken. Maar dan wel zonder antwoordblad, uiteraard, anders was het saai.
Ik verdween veel liever in een zee van woorden dan één van twintig gillende kinderen. Het duurde ongeveer een uur voordat de storm van bezweten 10-jarigen weer aan kwam waaien. Zestig minuten lang zat ik in mijn eentje in dat grote lokaal. Ik heb me zelden zo rustig gevoeld. Het voelde zo veilig om iets te doen waar ik goed in was. 

En dat is eigenlijk ook mijn antwoord op de vraag: wat kan ik dan zélf doen? Want ik kan me hier nog heel lang kwaad om maken, maar wat lost dat eigenlijk op? Ik ben heus niet de enige die hiermee zit en toch lijkt er maar geen verandering in te komen. Dus heb ik besloten dat het beter is om men hun ongelijk te bewijzen. Ik ga de onwetende mensen laten zien dat ik meer kan dan het spreken van mijn geboortetaal. Maar ook vooral, ik ga gebruik maken van mijn kracht. Ik spreek goed Nederlands, tijd om het te laten zien. 

Gerelateerd

TJA, ik ben een sucker voor een uitdaging

Dit jaar word ik 39 en dit jaar vecht ik voor het eerst van m’n leven een wedstrijd. Ik ga de ring in voor een bokspartij. Een heuse wedstrijd, met echte klappen. Iets dat ik vóór mijn 40e gedaan wil hebben. Voor Tittymag ga ik je maandelijks meenemen in het proces

Lees meer »

Hoe verras jij jezelf?

Hoe vaak kijk jij omhoog?Sta je wel eens stil, wanneer je naar huis fietst?Weet jij de betekenis achter dan ene beeld op die rotonde? Vragen, waar je wellicht ‘nee” op kan antwoorden.En is dat erg? Nee. zeker niet,maar wel zonde. Want kunst is overal om ons heen. Het ligt gewoon voor

Lees meer »

Arty Beldate met schrijver Sanne van Rij!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een verandering teweeg te brengen. Wij stellen je ze voor in onze reeks: De Arty Beldate! Dit keer spreken wij:  Sanne van Rij,

Lees meer »

“Dit boek over kunst is geen glossy!”

Tittymag- oprichter Cathelijne Blok schreef een boek over kunst, maar deze keer een boek zonder plaatjes. NRC schreef een achtergrondartikel over Blok’s nieuwe boek, Maar is het Kunst? https://www.nrc.nl/nieuws/2024/01/23/dit-boek-over-kunst-is-geen-glossy-de-werken-zijn-gereduceerd-tot-pixels-a4187854

Lees meer »

Scroll #8: Wie is Diana Scherer?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die tovert met de grenzen van de natuur, met magische grasmatten tot gevolg. Kunstenaar : Diana Scherer (1971- ) Kunst gemaakt van haverwortels. Iets waar

Lees meer »

Al het nieuwe boek, Maar is het kunst?, gespot?

Van fotografie, digitale kunst tot performance, ga mee op een magische kunstreis in het nieuwe boek van Cathelijne Blok.  Over de verbanden tussen Botticelli’s Venus en Carlijn Jacobs’ foto van Beyoncé op een paard. Over beroemde beelden als Leibovitz’ foto van de zwangere Demi Moore, maar ook minder bekende maar boeiende werken.

Lees meer »

KUNSTTIPS! Januari

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Luister hier Kunsstof terug!

Op 11 januari was oprichter Cathelijne Blok te gast in het Radio1- programma, Kunsttof! Ze vertelt in deze uitzending over het platform The Tittymag, de functie van kunst en haar nieuwe boek ‘Maar is het kunst?’. In het boek neemt ze de lezer mee op kunstreis! Van Botticelli’s wereldberoemde ‘Venus’

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?