Ze sluit het hoofdstuk af met de conclusie dat ze is verkracht

Het was niet #MeToo, maar het boek van Lena Dunham dat mij voor het eerst deed terugkijken en situaties die altijd een beetje raar hadden gevoeld opnieuw liet nalopen. Het kneep tegelijkertijd mijn keel dicht en opende mijn ogen.

Zij beschrijft namelijk hoe ze met een jongen naar huis gaat. Ze hebben seks, maar eigenlijk wil ze het niet. Nou ja, ze wil het wel, maar niet op de manier waarop hij seks met haar wil hebben en al helemaal niet onveilig zoals uiteindelijk gebeurt. Ze sluit het hoofdstuk af met de conclusie dat ze is verkracht.

‘Poeh, dat zijn wel hele zware woorden’, dacht ik. ‘Als je iemand mee naar huis neemt of je gaat met iemand mee naar huis en je doet dan al je kleren uit, dan wil je het toch zelf?’ Het moment dat ik dat dacht, realiseerde ik me direct hoe vreselijk onwaar die redenering is. Ineens besefte ik dat ik altijd onder de indruk verkeerde dat als ik met die eerste stappen had ingestemd, ik dan de rest ook maar moest accepteren.

Mijn moeder is een kind van de jaren ‘60 en ‘70. Een vrije geest, heel open over seksualiteit. Zij heeft mij nooit foute dingen geleerd, me er altijd op gewezen dat niemand over je grenzen heen mag gaan, maar dat je tegelijkertijd als vrouw een seksueel wezen mag zijn die er van geniet. Toch dacht ik daardoor onbewust dat ik niet echt nee kon zeggen, omdat ik dan preuts was. maar vrij, avontuurlijk. Ik denk niet dat zij of ik ooit had verwacht dat daardoor de grenzen juist begonnen te vervagen.

De man die Lena mee naar huis nam, of die ene die in mijn bed belandde, zullen nooit onder de indruk hebben geleefd dat ze seksueel misbruik pleegden. Misschien hadden ze niet eens door dat ze iets fout deden. Dat is geen excuus, maar bewijs voor de scheve verhoudingen binnen onze maatschappij en, volgens mij, niet alleen de mannen openbaar moeten aanspreken op hun gedrag, maar beter moeten onderwijzen.

Dat wij vrouwen elkaar niet meer hoeven te vertellen dat we geen sletten zijn als we zin hebben in seks, maar dat mannen elkaar vertellen dat geen toestemming vragen voor welke aanrakingen dan ook absurd is. Dat mannelijkheid niets te maken heeft met machismo en dat vrouwen daar dus ook absoluut niet van onder de indruk zijn.

Gerelateerd

TJA, ik ben een sucker voor een uitdaging

Dit jaar word ik 39 en dit jaar vecht ik voor het eerst van m’n leven een wedstrijd. Ik ga de ring in voor een bokspartij. Een heuse wedstrijd, met echte klappen. Iets dat ik vóór mijn 40e gedaan wil hebben. Voor Tittymag ga ik je maandelijks meenemen in het proces

Lees meer »

Hoe verras jij jezelf?

Hoe vaak kijk jij omhoog?Sta je wel eens stil, wanneer je naar huis fietst?Weet jij de betekenis achter dan ene beeld op die rotonde? Vragen, waar je wellicht ‘nee” op kan antwoorden.En is dat erg? Nee. zeker niet,maar wel zonde. Want kunst is overal om ons heen. Het ligt gewoon voor

Lees meer »

Arty Beldate met schrijver Sanne van Rij!

In 2018 organiseerden wij onze allereerste Titty Talk: een first date met 40 feministen. Een inspirerende ontmoeting tussen activisten, feministische organisaties, kunstenaars en journalisten. Allemaal proberen ze op hun eigen manier een verandering teweeg te brengen. Wij stellen je ze voor in onze reeks: De Arty Beldate! Dit keer spreken wij:  Sanne van Rij,

Lees meer »

“Dit boek over kunst is geen glossy!”

Tittymag- oprichter Cathelijne Blok schreef een boek over kunst, maar deze keer een boek zonder plaatjes. NRC schreef een achtergrondartikel over Blok’s nieuwe boek, Maar is het Kunst? https://www.nrc.nl/nieuws/2024/01/23/dit-boek-over-kunst-is-geen-glossy-de-werken-zijn-gereduceerd-tot-pixels-a4187854

Lees meer »

Scroll #8: Wie is Diana Scherer?

De dagen zijn niet alleen voor uren scrollend door Tinder in bed, maar ook voor een goede dosis scrollen aan kunst. Zo lichten we speciaal voor jou iedere week een kunstenaar uit. Deze Scroll staat een kunstenaar centraal, die tovert met de grenzen van de natuur, met magische grasmatten tot gevolg. Kunstenaar : Diana Scherer (1971- ) Kunst gemaakt van haverwortels. Iets waar

Lees meer »

Al het nieuwe boek, Maar is het kunst?, gespot?

Van fotografie, digitale kunst tot performance, ga mee op een magische kunstreis in het nieuwe boek van Cathelijne Blok.  Over de verbanden tussen Botticelli’s Venus en Carlijn Jacobs’ foto van Beyoncé op een paard. Over beroemde beelden als Leibovitz’ foto van de zwangere Demi Moore, maar ook minder bekende maar boeiende werken.

Lees meer »

KUNSTTIPS! Januari

Welk museum moet je opslaan? Welke kunstpodcast is hot? Hoe heet die ene tentoonstelling ook alweer? Het overzicht van alle arty kunst to do’s is soms helemaal kwijt! Maar don’t worry!  Want wij zetten iedere maand de kunst- moetjes voor je op een rijtje. Genoeg om je mee te vermaken.

Lees meer »

Luister hier Kunsstof terug!

Op 11 januari was oprichter Cathelijne Blok te gast in het Radio1- programma, Kunsttof! Ze vertelt in deze uitzending over het platform The Tittymag, de functie van kunst en haar nieuwe boek ‘Maar is het kunst?’. In het boek neemt ze de lezer mee op kunstreis! Van Botticelli’s wereldberoemde ‘Venus’

Lees meer »

The Titty Platform

Currently by invitation only. Still think you're the right fit?